PMEG

9.3. Pli ol unu difinilo

Normale oni ne uzu pli ol unu difinilon antau frazparto. Precipe grave estas, ke oni ne uzu la kune kun aliaj difiniloj. Tiu baza principo tamen ne estas tute absoluta. Iafoje oni bezonas uzi du difinilojn por montri specialan signifon.

Kune kun poseda pronomo oni iafoje uzas tabelvorton je U, ambau au unu:

  • El chiuj miaj infanoj Ernesto estas la plej juna.FE.10

  • Mi perdis chiujn miajn fortojn.Gm.65

  • Ambau liaj manoj estis malpuraj.

  • Venis tiuj niaj amikoj, kiuj povis.

  • Iu mia amiko devas veni. Iu nuligas la difinan sencon de mia.

  • Unu mia amiko venis, nome Ernesto. Unu forigas la difinan signifon de mia, kaj montras anstataue duondifinan signifon.

Chiu(j) kaj ambau sufiche ofte aperas kune kun poseda pronomo. Cetere oni normale preferas konstruon kun la rolvorteto el: Venis tiuj el miaj amikoj, kiuj povis. Iu el miaj amikoj devas veni. Unu el miaj amikoj venis, nome Ernesto.

Se poseda pronomo staras sola sen posta O-vorto, ghi perdas sian difinitan signifon, kaj oni uzu la je bezono.

Oni povas iafoje uzi chiuj tiuj kiel duoblan difinilon: Mi vidis grupon de personoj, kaj chiuj tiuj personoj parolis Esperanton.

En ekstremaj okazoj oni povus uzi chiuj ties kiel duoblan difinilon: La infanoj ne povis sidi sur la seghoj, char chiuj ties kruroj estis rompitaj. Prefere: ...chiuj el ties kruroj... au ...chiuj kruroj de la seghoj... (Se oni dirus chiuj iliaj kruroj, temus pri la kruroj de la infanoj.)

Oni povas iafoje uzi chiuj tiaj kiel duoblan difinilon: Ekzistas tiaj homoj, kiuj malamas Esperanton. Chiuj tiaj homoj scias tro malmulte pri ghi.

Ankau ambau tiuj kaj ambau ties estas eblaj: Mi vidis du personojn. Ambau tiuj personoj parolis Esperanton. La infano ne povis uzi la biciklon, char ambau ties radoj estis difektitaj.